- Advertisement -

Šta je to sa maskama?! Od obaveze, do samo preporuke! A cijene…

U pedesetak zemalja, nošenje maski je obavezno svuda u javnosti, druge države zahtijevaju od stanovnika, da ih nose samo u određenim zonama, a u nekim zemljama, postoji tek preporuka za njihovo nošenje, ali ne i obaveza.

Austrijanci nose maske i u prodavnicama i u javnom prevozu, dok su francuske vlasti samo preporučile stanovništvu da ih koristi, a i to je izazvalo njihovu nestašicu.

U američkom gradu, Stilvoter, u savezoj državi Oklahoma, gradonačelnik je morao da odustane od naredbe, da građani nose maske u prodavnicama, jer su kupci doživjeli to kao napad na svoju slobodu i počeli da prijete prodavcima.

U Ujedinjenim Arapskim Emiratima, izlazak bez maske na ulicu se kažnjava sa 200 dolara, a u Čadu sa 15 dana zatvora.

Kina je proizvodila 50 odsto globalnih potreba za hirurškim maskama, a kad su postale jasnije razmjere zaraze od virusa korona, odlučila je da se, prije svega, pobrine za svoje građane, navode iz francuske firme za zaštitnu opremu, “Delta plus”.

Potražnja za makskama je tolika, da je došlo do nestašice – od Italije, preko Španije, do Egipta.

Nošenje maske je postalo uobičajeno u većem dijelu istočne Azije, još od epidemije SARS-a 2002. i 2003.godine. Maska je postala svakodnevni predmet.

U Japanu je nošenje maski, poput hirurških, uobičajeno tokom zime i u proljeće, kao zaštita od zaraze za sebe i druge.

U Evropi su maske rijetke i stanovištvo nema naviku da ih nosi – to se vidi i po tome što ih mnogi Evropljani nose na neobičan način, ispod brade ili sa otkrivenim nosom.

Posebnu nedisciplinu pokazuju neke azijske zemlje – u Iraku se događa, da kupci koji izlaze iz prodavnice, svoje maske daju onima koji se tek spremaju ući.

Veliki problem su cijene maski, napominju agencije.

Južnoafričke firme, “Sikuro sejfti” i “Ksenoks saplajs”, morale su objašnjavati tamošnjim tržišnim regulatorima, zbog čega su podigli cijene za čak hiljadu odsto.

Rast cijena je izazvao pojavu falsifikovanih maski na tržištu, ali i krađe iz bolničkih zaliha.

Francuska država je odredila, da maksimalna cijena maske može biti 95 centi, a kod Italijana je ta cifra 50 centi.

Marokanski kralj je odobrio posebne subvencije, pa ih u toj zemlji prodaju za samo osam centi.

U Izraelu je vlast morala da interveniše, da bi cijene maski spustila za dvije trećine.

Visoke cijene su natjerale mnoge države na kućne izrade maski, od raznih materijala.

Mnoge zemlje ne znaju šta da rade sa iskorišćenim maskama. Ljudi ih često bacaju zajedno sa kućnim smećem.

Francuska kompanija za recikliranje, “Siteo Frans”, savjetuje da se maske i rukavice odlažu u čvrste plastične vrećice.

One trebaju biti dobro zatvorene, ostavljene preko noći i tek onda bačene u kante za smeće. Nadležne službe bi ih potom trebale odnijeti na spaljivanje.

Izvor SRNA

Ostavite odgovor

Vaša email adresa neće biti vidljiva.