Kosmet – reportaža: Crkva za opstanak…

Foto: SRNA

“Bio sam u više navrata napadan nožem, jednom su mi umalo sekirom odrubili gravu, ali sam ostao. Pri ovoj svesti, ni metar od oko 12 hektara, koliko sam nasledio od roditelja, neću prodati”, poručuje mještanin Paralova, Siniša Simijonović…

U neposrednoj blizini ostataka Crkve Svetog cara Konstantina i carice Jelene, u selu Paralovo, u opštini Novo Brdo, stotinjak mještana, koliko ih je preživjelo teror Albanaca, gradi novi istoimeni hram, uz blagoslov Njegovog preosveštenstva episkopa raško-prizrenskog Teodosija.

Mještanin, Siniša Simijonović, ističe da od gradnje crkve zavisi opstanak Srba u ovom selu, u kom je do povlačenja srpske vojske i policije, u junu 1999. godine, živjelo više od 1.200 lica srpske nacionalnosti.

U pitanju je crkva iz vizantijskog doba, koju su razidali komunisti pomoravske regije, početkom šezdesetih godina prošlog vijeka, za vrijeme “kolektivnih zadruga”.

“Krov crkve su iskoristili da bi pokrili Zadružni dom, građen uz put Priština-Gnjilane, a kamen za gradnju štala. U znak zahvalnosti za doprinos kolektivizaciji, komunisti su izvesnom Saši Arsiću dali hektar i po crkvenog zemljišta, zbog kog sam posle umalo glavu izgubio”, kaže Simijonović Srni.

On navodi da je ideja, da se svetinja obnovi, potekla početkom 2004. godine.

Raseljavanje i opšte beznađe u kom su se nalazili mještani Paralova, kako ističe Simijonović, moglo se “preseći” samo vraćanjem vjeri.

“Pokrenuli smo inicijativu za gradnju nove crkvice istovetne staroj, pošto na temeljima stare nismo mogli da gradimo bez stručnjaka. Znali smo i da su ljudi iz Zavoda za zaštitu spomenika kulture, 1998. godine, vršili iskopavanja i utvrdili da je naša crkva bila jedna od najstarijih u celoj pomoravskoj regiji, pa i šire na Kosovu i Metohiji, te da su predložili konzervaciju i restauraciju”, priča Simijonović.

Početkom 2011. godine, mještani su od Saše Arsića otkupili, bolje rečeno dobili na poklon, za svega 500 evra, plac od pet ari i počeli gradnju nove crkve.

Dobili su i odobrenje Arsićevog sina, da postave ogradu oko cijele parcele i garanciju da za Albance parcela nije na prodaju.

“Nismo dirali kamenje naše svetinje, izuzev jednog kamena temeljca i, evo, poslije nepunih deset godina, uspjeli smo da sazidamo crkvicu”, kaže Simijonović.

Mještani imaju u planu da što prije izgrade zvonik, držeći se pravila – crkva nije živa, dok se zvona ne oglase.

Siniša Simijonović je, sa tri sina, od kojih je najstariji učenik četvrtog razreda Bogoslovije u Prizrenu, tokom gradnje crkve bio meta albanske porodice Ibiši, koja se naselila u Paralovo i nad preostalim Srbima već godinama sprovodi teror.

“Bio sam u više navrata napadan nožem, jednom su mi umalo sekirom odrubili gravu, ali sam ostao. Pri ovoj svesti, ni metar od oko 12 hektara, koliko sam nasledio od roditelja, neću prodati”, poručuje Siniša.

On napominje, da je do prije sedam-osam godina imao farmu krava, da je orao oko šest hektara njiva, a danas porodicu prehranjuje od minimalca i četiri koze.

Uprkos svemu, vjeruje da će njegov najstariji sin, po završetku Bogoslovije, nastaviti da službuje u Paralovu.

Sinišina supruga Zorica, takođe rođena u Paralovu, kaže da će njenu i žrtvu njenog supruga pamtiti generacije, jer su, “stavljajući glave na panj” i rizikujući živote, uspjeli da “zasade seme života” i vaskrsnu srpstvo u Paralovu.

Simijonovići poručuju ljudima dobre volje, da se uključe i pomognu da se na crkvi izgradi zvonik, pošto je obećanje predsjednika opštine Novo Brdo, Svetislava Ivanovića, da će zvonik biti izgrađen prije polaganja kamena temeljca – “palo u vodu”.

Izvor SRNA
Ostavite odgovor

Vaša email adresa neće biti vidljiva.

fuck idols real milf rides stepson.
porn videos