Godišnjica osnivanja: Slavna istorija Srpske pošte

Ministarstvo unutrašnjih djela Srbije je 27. oktobra 1843. godine, aktom o “ustrojenju poštanskog zavedenija”, osnovalo državnu poštu.

Prva organizovana poštanska služba kod Srba, potiče iz vremena Prvog srpskog ustanka, a osnovana je radi prenošenja naređenja.

Pošiljke su prenosili seoski kmetovi, što se pominje i u Karađorđevom “Kriminalnom zakoniku”.

Za odmor i promjenu konja, turska tatarska služba je imala razvijenu mrežu stanica i nju su, zajedno sa osobljem, koristili ustanici.

Poslije Drugog srpskog ustanka, prenošenje pošte je u Srbiji imao vid opšte obaveze.

Srbiji u to vrijeme nije bilo dozvoljeno da ima svoju uređenu političku vlast, pisane zakone i Sudove, kao ni đumruk /carinske takse/.

Zato je knez Miloš upravljao zemljom usmenim nalozima i u tu svrhu je osnovao prenosnu službu, za svoje lične potrebe.

Pošte, kao stalna državna nadleštva, s pravom privatnih lica da ih koriste, počinju da se otvaraju 1840. godine.

Prva javna pošta u Beogradu je bila smještena u Knez Mihailovoj ulici /danas se na tom mjestu nalazi zgrada Likovne akademije/.

Već naredne godine se uvode pravila o uniformama i postavljaju prvi poštanski kovčežići.

1855. godine, u Srbiji započinje telegrafski saobraćaj. Srbija gradi telegrafske linije od Beograda do Zemuna i Aleksinca, a telegrafski saobraćaj je obavljan Morzeovim telegrafskim aparatima, koji su, zbog jednostavnog održavanja, malih dimenzija, pouzdanosti i niske cijene, bili u upotrebi u Srbiji narednih 100 godina.

Osim njih, od 1891. godine se koristi i Hjuzov telegraf.

1866. godine, Srbija je postala član Međunarodnog telegrafskog saveza, što je omogućilo oslobađanje od austrijskog i turskog uticaja u pogledu tranzita, eksploatacije i tarifne politike.

Nakon dvije godine, ukinuta je Austrijska konzularna pošta i srpska pošta je 1868. godine bila slobodna da samostalno obavlja međunarodni poštanski saobraćaj.

Srbija je, zahvaljujući geografskom položaju, ali i kvalitetu poštanskih usluga, 1874. godine, na kongresu u Bernu, bila jedan od osnivača Svjetskog poštanskog saveza.

Razvoj telefonije u Srbiji započinje 1833. godine. Koncesiju za uvođenje telefonskog saobraćaja od srpske Vlade je dobio Panta Mihajlović.

On je telefonskom linijom, dugom oko 300 metara, povezao zgradu Geografskog odjeljenja Ministarstva vojnog sa inženjerskom kasarnom.

Prvi telefonski razgovor su obavili ministar vojni Tihomilj Nikolić i kapetan Kosta Radosavljević.

Prva telefonska centrala za javni saobraćaj, postavljena je 1898. godine.

Poslije Prvog svetskog rata, u tek formiranoj Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca, organizuje se dobro razgranata poštanska mreža, sastavljena od državnih, ugovornih, pomoćnih, ambulantnih i opštinskih pošta, seoskih listonoša, poštansko-carinskih magacina i radio-telegrafskih stanica.

Prenošenje pošte obavljalo se različitim transportnim sredstvima: poštanskim autobusima, vozovima, automobilima, kolima, na konjima i pješice. Na Jadranu su prenošenje pošte vršila tri parobrodarska društva, a avionski saobraćaj dvije avio-kompanije.

Po završetku Drugog svjetskog rata, ponovo je uspostavljen poštanski sistem.

Izvor SRNA

Ostavite odgovor

Vaša email adresa neće biti vidljiva.