Ljepote Srbije: Sremski Karlovci – duhovni i kulturni centar…

Foto: SRNA

Početkom 18. vijeka, odnosno 1713. godine, u Sremskim Karlovcima je formirana Sremska mitropolija, koja je obuhvatila sve pravoslavne narode u Austrougarskoj – čak je i rumunska crkva bila u njenom sklopu, dok se nije osamostalila. I danas se u službama rumunske crkve čuju srpske riječi…

Kad je Pećka patrijaršija pala pod Otomansku imperiju, centar srpske pravoslavne crkve se seli na Frušku Goru, u manastir Krušedol, a odatle u Sremske Karlovce.

Turistički vodič iz Novog Sada, Biljana Milošević, istakla je da se u Sremskim Karlovcima nalazi i riznica Srpske pravoslavne crkve, odnosno muzej, čiji su zidovi obloženi, ne tapetama, nego kozjom kožom.

“Za vreme Drugog svetskog rata hrvatski fašisti su iz patrijaršijske palate sve odneli. Nakon rata, nešto od nameštaja je vraćeno, međutim, sada se nalazi u Patrijaršiji u Beogradu”, rekla je Miloševićeva.

Ona je navela da se neke od umjetničkih slika mitropolita ili patrijarha srpskih i dalje nalaze u Sremskim Karlovcima, ali je sav namještaj u Beogradu.

“Zgrada, koja se nalazi između srpske pravoslavne i katoličke crkve, ciljano je građena na tom mestu za biblioteku, ali nažalost, nikad nije ostvarila ulogu koja joj je namenjena”, rekla je Miloševićeva.

Budući da je u Sremskim Karlovcima i Novom Sadu u toku restauracija mnogo objekata, Miloševećeva je rekla da je Novi Sad dobio prestižnu titulu, da bude prijestonica kulture.

“S obzirom na pandemiju, kao i da Rijeka i još jedan grad u Irskoj nisu završili svoj deo obaveza, sve se pomera za godinu dana. Međutim, ja se i radujem zbog toga, jer ćemo imati vremena da sve završimo”, navela je Miloševićeva.

Miloševićeva je naglasila, da su Sremski Karlovci kroz istoriju bili svojevrsno sklonište, za sve ono što je željelo biti sačuvano – tu su čuvani jezik, istorija i kultura.

“U Sremskim Karlovcima je 1699. godine potpisan Sporazum o primirju. S jedne strane je bila Otomanska imperija, a sa druge Austrija, Poljska i Venecija. Ti pregovori su bili toliko mučni, da oni čak nisu mogli da se dogovore ko će da uđe prvi, a ko poslednji u šator, tako da je za tu priliku specijalno napravljen šator sa četiri ulaza, kako bi svi ušli istovremeno”, ispričala je Miloševićeva.

Ona je navela, da je problem bio ko će gdje sjediti za stolom – ko na čelu, a ko sa strane, tako da je prvi put u diplomatiji korišćen okrugli sto, kako bi svi učesnici za stolom bili ravnopravni.

“Tokom tih pregovora je preminuo venecijanski predstavnik, tako da se po njegovom grobu zna mesto gde su se dogovori odvijali i tu je sagrađena kapela mira, ali po istom principu – sa četiri ulaza, gdje je četvrti, odakle je ulazila otomanska strana, potpuno zazidan, kako se oni ne bi nikad vratili na ove prostore”, istakla je Miloševićeva.

Ona je rekla, da je 2008. godine turski ambasador bio u posjeti i za njega su ta vrata otvorena, kako je rečeno, za razvoj budućih ekonomskih i prijateljskih odnosa.

“Od tog davnog vremena, Sremski Karlovci dobijaju na značaju i počinju da se razvijaju. Tu je i Bogoslovija, Teološka srednja škola Svetog Arsenija Sremca, čije mošti se nalaze tu u crkvi”, rekla je Miloševićeva.

Ona je navela da u tu školu dolaze djeca, ne samo iz Srbije, nego svih zemalja gdje se nalazi Srpska pravoslavna crkva.

Osim vjerskih objekata i nadaleko poznatih škola – karlovačke Bogoslovije i Gimnazije, ova varoš, u kojoj i dalje živi duh nekog prošlog doba, a ulice i zgrade sačuvale svoje veleljepne fasade, poznata je i po izuzetnim vinima ili preciznije rečeno, bermetu.

Postoje priče da je to piće bilo omiljeno na Bečkom dvoru, da je korišćeno u diplomatskim pregovorima, a čak i da je služeno na Titaniku. Takođe, ono što za bermet kažu, jeste da je za muškarca najbolji, kad ga žena pije!

Nijedna reportaža ne bi bila dovoljna, da u svom obimu predstavi svu vrijednost ove varoši. Sremske Karlovce bi trebalo doživjeti i uvijek im se vraćati.

Sremski Karlovci su dragulj Srbije, kog ljubomorno čuva Fruška gora.

Izvor SRNA

Ostavite odgovor

Vaša email adresa neće biti vidljiva.