Jukio Mišima – posljednji samuraj…

Čuveni japanski i svjetski književni klasik i glumac, Jukio Mišima /1925-1970/, počinio je 25. novembra 1970. godine, javno ritualno samoubistvo – sepuku, kao znak protesta protiv pozapadnjačenja Japana, a u znak lojalnosti japanskom carizmu.

Mišima je izvrsno opisao mladu japansku generaciju poslije Drugog svjetskog rata i njene slabe veze sa prošlošću i nacionalnom tradicijom.

Njegovi motivi su znatno širi i brojniji, nego kod ostalih japanskih romanopisaca, pri čemu se služio psihoanalitičkom metodom u objašnjenju psihičkih stanja likova.

Mišima je, između ostalog, napisao romane “Ispovijest maske”, “Šum talasa”, “Zlatni paviljon”, “Poslije banketa” i “Mornar koji je iznevjerio more”, te dramu “Pet modernih `no` igara”.

Šezdesetih godina prošlog vijeka, ljudi iz svijeta literature nisu postavljali pitanje da li će Jukio Mišima dobiti Nobelovu nagradu, već kada. Japanac je u to doba bio svjetski poznat i, što je još značajnije, svjetski prihvaćen pisac.

Nobelova nagrada na kraju jeste otišla u Japan, ali ne kod Mišime, već kod njegovog kolege, Jasunarija Kavabate.

Zabilježena je Kavabatina izjava: “Prije nego što sam ja primio Nobelovu nagradu, trebalo je da je primi – Jukio Mišima. On je jedan od najrazumljivijih japanskih autora za zapadni duh. Mišima je daleko superiorniji od mene. Jer on ima izvanredan talent i to ne samo na nivou Japanaca, nego na svjetskom nivou.”

Mišima je bio pisac, pjesnik, dramaturg, nacionalista, glumac, model, režiser i osnivač paramilitarne organizacije “Tatenokaj”.

Njegova avangardna djela prikazuju spoj moderne i tradicionalne estetike, podstičući kulturološke i političke promene, kao i baveći se temama seksualnosti i smrti.

Tokom 25. novembra 1970. godine, Mišima, zajedno sa četiri člana “Tatenokaja”, posjećuje komandanta kampa Ičigaja /Tokijski generalštab istočne komande japanskih odbrambenih snaga/.

Oni su se, u znak protesta, zabarikadirali u kancelariju i vezali komandanta za stolicu.

Sa pripremljenim manifestom i parolama, Mišima istupa na balkon, kako bi se obratio vojnicima. Njegov govor je trebao da inspiriše i pokrene vojsku da vrati vlast u ruke cara.

Međutim, govor je samo iziritirao vojnike, koji su počeli da se rugaju Mišimi.

Mišima je završio govor, vratio se u kancelariju i izvršio sepuku /japansko tradicionalno samoubistvo mačem/.

Mjesto ritualnog kajšakunina /onoga koji završava ritual odrubljivanjem glave samoubice/ je pripalo Masakacu Moriti, članu Mišimine organizacije, međutim, nakon neuspjelih pokušaja, on taj čin prepušta drugom članu orgaizacije, Hirojasu Kogi.

Izvor SRNA
Ostavite odgovor

Vaša email adresa neće biti vidljiva.