Ko je bio Predrag Živković Tozovac: Pjevač iza osmijeha krio težak život…

Foto: FoNet/Novosti/Youtube printscreen/nova.rs/telegraf.rs

Predrag Živković Tozovac, legenda narodne muzike, preminuo je danas u usljed posljedica korona virusa.

Veliki srpski kompozitor, tekstopisac, harmonikaš i pjevač narodne i folk muzike, rođen je 1936. godine u Kraljevu. 

Pjevač, čiji nas je glas pratio kroz sreću i tugu decenijama, imao je veoma teško djetinjstvo, tokom kog je izgubio mnogo bliskih ljudi, prenosi Telegraf.rs.

Teško djetinjstvo

Njegov otac se zvao Svetozar, a majka Budimka. Svetozar je bio harmonikaš, koga su svi poznavali po nadimku Toza. Otuda potiče i pjevačev nadimak Tozovac. On je u to vrijeme bio čuveni harmonikaš i držao je kafanu u Mataruškoj Banji, gdje je mali Predrag provodio često svoje vrijeme, slušajući stare narodne pjesme. 

U oktobru 1941. godine, njemačka vojska je streljala njegovog oca, zajedno sa još nekoliko hiljada Kraljevčana. Ostao je sam sa majkom i bakom, za koju kaže da se lavovski borila, kako bi porodici obezbijedila koliko-toliko normalan život.

Kako je i sam govorio, to su bile najstrašnije godine njegovog života, a potresne uspomene nikad nije uspio da izbriše iz sjećanja.

“Prošao sam dosta toga. Ovo jeste strašna stvar koja nas je zadesila, ali je bilo i gorih, koje ne mogu da se porede. Okupacija 1941. godine, zlo nad zlim. Niste smeli na ulicu da provirite, policijski čas. Rođen sam u Kraljevu 1936. godine, a taj grad je bio najveće srpsko stradalište. Ja sam jedno od tih siročića koji su preživeli. Oca su mi streljali, kuma koji je imao 12 godina. Strašna su to sećanja”, govorio je pjevač svojevremeno.

Pjevač je često pričao o ovom užasnom perodu, koji ni sam ne zna kako je preživio:

“Sa četiri godine sam ostao bez oca. Njega, teču i ujaka su streljali Nemci. Kraljevo i Kragujevac su dva srpska Jasenovca. Žal za ocem nikad nije prošao. Njega se sećam kao u snu. Ne daj Bože da ste proživeli tu okupaciju. Imao sam najsposobniju baku na svetu. Da nije bilo nje, ne bih preživeo. Ona se snašla, nikad nismo bili bez kačamaka. Ona me je naučila pesmu ‘Višnjičica rod rodila'”, govorio je on za domaće medije.

Nakon teškog odrastanja je otišao u Beograd, s namjerom da završi Ekonomski fakultet. 

Međutim, na harmonici koja mu je ostala od oca, počeo je da svira i zarađuje za hljeb, svirajući na svadbama sa samo 10 godina. Tako počinje 76 godina duga karijera. 

Tek nekoliko godina kasnije je završio Višu komercijalnu školu u Beogradu. 

Karijera

Započeo je saradnju sa poznatim kompozitorima narodne muzike, kao što su Bane Popov, Duško Radetić i Dušan Karaklajić, te je na njihov nagovor počeo i sam da komponuje i pjeva svoje pjesme.

Prvu ploču je objavio u junu 1965. godine. Na njemu su se našle pjesme “Olistala šuma”, “Oči tugom prelivene”, “Kad povedem kolo moje”, i “Jesen stigla u naša sela”.

Ploča pod nazivom “Lijepa li si, Sarajčice mila” se u prodaji našao 1966. godine. Na njemu su, osim naslovne numere bile još tri pjesme “Ispod lipe kraj potoka”, “Zapevaj mi, Šumadijo mila” i “Zašto te zavoleh”.

Započeo je saradnju s pjevačicom Silvanom Armenulić, pa su 1967. godine izdali zajednički album sa četiri pjesme, koji je objavio Izdavački zavod “Jugoslavija”.

S pjesmom “Violino ne sviraj” je nastupio na Ilidžanskom festivalu 1969. godine, a tada su se u prodaji pojavile četiri nove pjesme “A ja hoću, pa hoću”, “Nama brata dok ne rodi majka”, “U Moravu cure zagazile” i “Sviraj, sviraj harmoniko”.

U januaru 1970. godine je sa Bačkim Ciganima snimio četiri pjesme: “Sviraj Ciganine”, “Kad odeš jednog dana”, te narodnu pjesmu “Lulo moja, srebrom okovana”.

Na Festivalu “Pesma leta ’71” u Vranju, otpjevao je pjesmu “Mirjana”, koja je postala veliki hit.

U februaru 1972. godine je snimio pjesme “Šumadinac” i “Krčmo stara”, a u aprilu “Siromah sam, al’ volim da živim” i “Živim od danas do sutra”. Na Festivalu “Pesma leta” je izveo numere “Oči jedne žene” i “Mala Vranjanka”, a o njihovom kvalitetu dovoljno svjedoči činjenica da se rado slušaju i danas, skoro pedeset godina kasnije.

Veliki hit je postala i pjesma “Jeremija”, koju je tadašnja vlast okarakterisala kao četničku, zbog čega je morao da ode iz Jugoslavije. Dvije godine je proveo kod prijatelja u Njemačkoj, a kad se vratio, oduzet mu je pasoš. Sve to nije uticalo na popularnost koju je stekao, te je nastavio da nastupa, uprkos tome što je bio na “crnoj listi”.

Album sa 12 najpoznatijih pjesama Predraga Živkovića Tozovca, PGP je izdao 1974. godine. Na njemu su se našle numere “Vlajna”, “Mirjana”, “Violino ne sviraj”, “Jeremija” i druge.

PGP RTB je 1982. godine objavio njegov album “Voleću te do kraja života”. Osim naslovne pjesme, na njemu su bile i “Ako me nekad sretneš”, “Lepa Nišlijka”, te “Ovamo Cigani”, koja je za vrlo kratko vrijeme postala pravi kafanski hit.

Albumi “Zaigrajte uz moje pesme” i “Ide Mile lajkovačkom prugom” objavljeni su 1988. i 1989. godine.

Početak devedesetih godina 20. veka je obilježila pjesma “Kako da ti kažem”, sa istoimenog albuma koji je Tozovac objavio 1991. godine. Na njemu su bile i numere “Sanja”, “Jutro”, “Šumadija” i druge. Sljedeći CD je objavio 1995. godine, pod nazivom “Ljubav je za sve godine”. U međuvremenu su brojne diskografske kuće objavljivale kompilacije najvećih hitova u njegovoj karijeri.

Izdavačka kuća PGP RTS je 1997. godine izdala CD “Tri majstora” na kome Tozovac, Cune Gojković i Miroslav Ilić izvode neke od svojih najljepših pjesama. “Mirjana”, “Vlajna”, “Prazna čaša na mom stolu” i druge, našle su se na ovom CD-u, a pored njih i pjesme koje su pjevači otpjevali zajedno, nadmećući se čija će interpretacija bolje da zvuči.

Posljednji studijski album, Tozovac je objavio 2002. godine pod nazivom “Žena neverna”. Većinu pesama je napisao sam, dok je na tekstovima sarađivao sa Brankom Kamenkovićem. Na tom albumu su se našle i Tozovčeve interpretacije narodnih pesama “Opa, nina, nina, naj”, “Da zna zora” i “Beograde lele, lele”.

Tokom više od pola vijeka duge pjevačke karijere, Tozovac je nastupao širom svijeta. Pjevao je na koncertima u bivšoj Jugoslaviji, te mnogim gradovima Evrope, SAD, Kanade i Australije. Posljednji veliki koncert je održao 28. oktobra 2012. godine u prepunom “Sava centru”. Pred nekoliko hiljada svojih obožavalaca je pjevao više od tri sata.

Ljubavni život

U mladosti je važio za velikog zavodnika i boema. Iz vanbračnih veza ima dva sina. O svojim ljubavima je veoma rijetko govorio, jedina koju je pominjao je Biljana Ristić, jer je smatrao da se ona neće naljutiti zbog toga. Priznao je da je volio i jednu Mirjanu, kojoj je posvetio istoimenu pjesmu.

Ipak, više od 35 godina je živio sa dvije decenije mlađom Emilijom, koju je zvao Mima. Jednom prilikom je izjavio da se mnogo vole, te iako nisu vjenčani, imaju najljepši brak na svijetu. Pjevač je tada izjavio da bi je oženio ukoliko bi ona to htjela. Na početku ove godine se oženio svojom ljubavlju Mimom. Za njihov odnos je govorio da je više od ljubavi.

Vedrog duha i mladalačke energije, ostao je do samog kraja…

Izvor Nezavisne novine/Telegraf.rs
Ostavite odgovor

Vaša email adresa neće biti vidljiva.